top of page

Kebijaksanaan Bermula dengan Takut kepada Tuhan


Amsal 1:7 (AVB)

"Takut kepada TUHAN adalah permulaan pengetahuan; orang bodoh meremehkan hikmah dan didikan."


Ayat ini membentuk asas yang kukuh untuk memahami kebijaksanaan dalam Kitab Amsal. Kebijaksanaan yang benar bermula dengan takut akan Tuhan. Takut kepada Tuhan bukanlah ketakutan, tetapi rasa hormat dan penyerahan sepenuhnya kepada hikmat dan kekuasaan-Nya.


Orang yang mencari kebijaksanaan mesti terlebih dahulu mempunyai hubungan yang teguh dengan Tuhan. Ayat ini juga menyatakan bahawa penghinaan terhadap hikmat dan pengajaran adalah tanda ketidakbijaksanaan. Kebijaksanaan memerlukan kerendahan hati dan kesediaan untuk belajar daripada Tuhan.


Doa Petunjuk:

Ya Tuhan, kami merenung betapa pentingnya rasa takut kepada-Mu dalam mengejar kebijaksanaan. Bimbinglah kami untuk memiliki penghormatan dan rasa takut yang sejati terhadap-Mu. Bantulah kami untuk meletakkan asas yang betul dalam hubungan kami dengan-Mu, supaya kami dapat memperoleh hikmat yang benar. Jangan biarkan kami terperangkap dalam kesombongan atau menghina kebijaksanaan-Mu. Semoga kami belajar dengan rendah hati dan berkembang dalam hikmat yang datang dariMu. Dalam nama Yesus kami berdoa, Amin.


 

Penjelasan Amsal 1:7


Amsal 1:7 mengandungi makna yang mendalam tentang kepentingan takut kepada Tuhan dalam mencari pengetahuan dan hikmat. Berikut penjelasan lebih lanjut tentang maksud ayat ini:


1. "Takut kepada TUHAN adalah permulaan pengetahuan"

Ayat ini menegaskan bahawa pengetahuan yang benar dan bermakna bermula dengan takut akan Tuhan. Takut kepada Tuhan bukanlah takut seperti takut akan bahaya, tetapi rasa hormat, rendah hati dan kesedaran akan kehadiran dan keAgungan Tuhan. Apabila kita mempunyai rasa hormat yang tulus kepada Tuhan, kita membuka diri untuk memahami dan menerima kebenaran yang lebih mendalam, kerana Tuhan adalah sumber segala pengetahuan.


2. "orang bodoh meremehkan hikmah dan didikan."

Petikan ini menekankan kesalahan mereka yang mengabaikan atau meremehkan kebijaksanaan dan pendidikan. Orang yang sombong atau bodoh, di mata mereka akan enggan belajar daripada pengalaman, ajaran, dan hikmah yang boleh didapati dalam ajaran Tuhan dan dalam pengalaman hidup. Penghinaan terhadap kebijaksanaan adalah tanda ketidakbijaksanaan dan ketidak layakkan.


Ayat ini memberikan mesej tentang hubungan yang erat antara takut kepada Tuhan, pengetahuan, dan kebijaksanaan. Tanpa asas yang kukuh dalam rasa takut kepada Tuhan, pengetahuan dan kebijaksanaan boleh menjadi dangkal dan tidak bermakna. Ilmu yang datang dari rasa takut kepada Tuhan mempunyai dimensi moral dan spiritual yang mendalam, kerana Tuhan adalah sumber segala ilmu dan kebijaksanaan.


Adalah penting untuk diingat bahawa "takut kepada Tuhan" dalam konteks ini tidak bermakna takut akan hukuman, tetapi rasa hormat, tunduk, dan cinta kepada Tuhan. Ini termasuk keinginan untuk hidup dalam ketaatan kepada ajaran-Nya dan mempunyai hubungan yang mendalam dengan-Nya.

Comments


bottom of page